Skiltadellur hér og þar
Ef einhver spyr þá tók það mig ekki sex vikur að skrifa þennan smápistil. Það er bara oftast mikið að stússast á þessum árstíma og ekki alltaf auðvelt að ná nokkrum mínútum í að skrifa. En nú er þetta allt að koma.
Reyndar er kannski aðeins of að segja nokkrar mínútur því stundum er ég marga klukkutíma með eina grein. Það er mjög auðvelt að blaðra út í loftið og fullyrða að eitthvað sé svona og svona, en þegar maður sest niður og ætlar að setja það sama á netið er vissara að kanna bak og fyrir hvort einhver fótur sé fyrir þessu.
Svona til að koma mér af stað aftur langar mig að byrja á því að bísnast aðeins yfir skiltum hér og þar. Ég vil alls ekki vera að stilla mér upp sem einhvers konar leturlöggu, en þess vegna er dálítið gaman að minnast á skiltið á skrifstofuhúsi Ríkislögreglustjóra.
Ég ek all oft fram hjá því húsi þar sem það stendur rétt við Sæbrautina. Mér er lengi búið að finnast eitthvað bogið við þetta skilti en af því maður er á ferð í bíl var ekki svo auðvelt að skera alveg úr um hvað var að.
Aldrei þessu vant opnaði ég DV í dag og þar var þessi fína mynd af skiltinu og þar fer ekki milli mála hvað er að… ef þú vilt giska núna skaltu grúfa hendinni yfir textann og rýna í þetta.
Einhverjum hefur orðið aðeins á í messunni snúið U-inu spegilvent. Allir geta nú gert mistök.
Letrið sem notað er er Palatino og til samanburðar má sjá það hér:
Annað skilti, sem stingur dálítið í augu er GRAND, merkingin á Grand hótelinu nýja og stóra.
Það er engu líkara en að þetta hafi verið slegið inn á tölvu með vinstri jöfnun, prentað út og breytt í skilti. Hér hefði gjarnan mátt leggja aðeins meira undir í vali á letri og frágangi. Það er eitthvað svo innilega skakt við þetta.
Og svo megum við hafa þetta fyrir augunum í fjölda ára. dæs…
Gleymdu leturlögguáhyggjum, þetta er hið besta skemmtiefni! Og ef þú spottar* eitthvað sem ég hef gert, þá verð ég bara að fá að bíta í það
Ekki gleyma Listasafninu í Hafnarhúsinu. Það er sko greypt í stein!
*